Ustawienie kolumn ma większe znaczenie niż ich cena. Postaw je na wysokości uszu, gdy siedzisz — tweeter powinien być skierowany dokładnie na Twoją głowę. Zachowaj symetrię: jeśli jedna kolumna stoi bliżej ściany niż druga, bas będzie nierówny. W małych pomieszczeniach wybierz kolumny podstawkowe, w większych — podłogowe. Zbyt duże kolumny w ciasnym pokoju wywołają dudnienie, którego nie zniwelujesz żadnym ustawieniem. Zbyt małe w dużym pomieszczeniu zginą — zabraknie im wypełnienia.
Sprzęt ogranicz do kilku sprawdzonych rzeczy: miękkiej ściereczki z mikrofibry, gumowej zbieraczki, wiaderka z letnią wodą i delikatnego środka. Nie potrzebujesz drogich preparatów. Wystarczy kilka kropli płynu do naczyń na litr wody albo roztwór wody z octem w proporcji mniej więcej jedna część octu na trzy części wody. Ocet dobrze radzi sobie z twardą wodą i osadem, ale nie stosuj go na szybach pokrytych powłoką refleksyjną ani na kamieniu naturalnym wokół okna.
Nie przechowuj płyt w koszulkach foliowych, w których były kupione, jeśli stoją ciasno w rzędzie. Folia jest śliska, płyta zsuwa się po niej i przekrzywia, a przy wyjmowaniu łatwo zahaczyć krawędzią o sąsiednią okładkę. Warto wymienić je na koszulki papierowe z wewnętrzną warstwą antystatyczną albo na zwykłe, matowe, które trzymają płytę w miejscu. Samą płytę wkładaj do okładki tak, by otwór koszulki był skierowany w górę — wtedy nie wypada przy wyjmowaniu i nie obciera się o dolną krawędź.
Wkładka i ramię: gdzie najczęściej popełnia się błąd Zdejmij osłonę igły dopiero przy kalibracji. Ustaw przeciwwagę tak, żeby ramię unosiło się swobodnie równolegle do płyty, a potem wyzeruj skalę nacisku. Dopiero teraz dokręć przeciwwagę do wartości zalecanej przez producenta wkładki — zwykle między 1,5 a 2,5 grama. Zbyt mały nacisk to gorszy problem niż za duży: igła podskakuje w rowku, zbiera kurz i szybciej niszczy płytę. Zbyt duży zużywa igłę i zawieszenie, ale gra stabilniej.
Pasta do zębów zawiera delikatny ściernik, który usuwa osady z rowków płyty winylowej. To rozwiązanie dla sytuacji, gdy winyl gra z trzaskami, a zwykłe szczotkowanie nie pomaga. Metoda ma jednak poważne ograniczenia i łatwo nią zniszczyć płytę, jeśli zignoruje się kilka zasad.
Jak zabrać się do czyszczenia pastą Przygotuj pastę bez żelu, wybielaczy i drobinek ściernych — najprostsza biała pasta sprawdzi się najlepiej. Nanieś jej niewielką ilość na miękką szczoteczkę do zębów i rozprowadź po powierzchni płyty, zgodnie z kierunkiem rowków, nie w poprzek. Nie dociskaj. Pracuj okrężnymi ruchami od środka na zewnątrz, przez maksymalnie kilkanaście sekund na fragment. Po całej powierzchni spłucz płytę letnią wodą, a resztki pasty usuń miękką szmatką z mikrofibry zwilżoną wodą destylowaną. Na koniec osusz płytę pionowo i odstaw na kilkanaście minut, żeby odparowała wilgoć z rowków.
Przy wkładkach montowanych w koszyku sprawdź azymut: patrząc z przodu, igła ma stać prostopadle do płyty, nie przekrzywiona. Do przesunięcia igły w rowku służy śruba w koszyku — po jej poluzowaniu ustaw igłę dokładnie nad rowkiem prowadzącym, korzystając z szablonu dołączanego do gramofonu lub uniwersalnego. Po dokręceniu sprawdź, czy igła nie przesunęła się o milimetr. To najczęstszy błąd: dokręcanie śruby obraca całą wkładkę.
Zanim zaczniesz, sprawdź, czy płyta nie jest cennym wydaniem ani rzadkością kolekcjonerską. Pasta ściera mikronową warstwę rowka, więc każdy zabieg nieodwracalnie zużywa nośnik. Do płyt o wartości sentymentalnej lub rynkowej użyj najpierw myjki ultradźwiękowej albo roztworu z płynem do naczyń. Pasta to ostateczność dla nagrań z drugiego obiegu, które i tak grają słabo.
Postaw gramofon na stabilnym stole, z dala od głośników i subwoofera. Sprawdź poziomnicą obie osie — wzdłuż i w poprzek. Nóżki reguluj po przekątnej, nie po kolei. Jeśli gramofon ma zawieszenie, dociśnij je na czas ustawiania, żeby platforma nie drgała pod ręką. Dopiero potem przejdź do ramienia.
Ustawianie gramofonu to nie strojenie instrumentu, tylko geometria. Trzy rzeczy muszą się zgadzać: pozycja wkładki, nacisk igły i wypoziomowanie całej podstawy. Reszta — przeciwwaga, antyskating, wysokość ramienia — wynika z tych trzech. Zacznij od wypoziomowania, bo na przekrzywionej półce nawet najlepiej ustawione ramię będzie znosiło w jedną stronę.
Na koniec podłącz gramofon do przedwzmacniacza i sprawdź uziemienie. Brum najczęściej znika, gdy przewód masy jest dokręcony do tej samej listwy co reszta sprzętu, a kable sygnałowe nie leżą równolegle do kabli zasilających. Puść płytę z cichym początkiem i sprawdź oba kanały — jeśli jeden gra głośniej, wróć do azymutu i nacisku. Po każdych stu godzinach grania powtórz kontrolę nacisku, bo sprężyna przeciwwagi z czasem się poddaje.
When you have any issues relating to in which in addition to how you can employ czytaj dalej, you can contact us with our own web site.