Klatka dla świnki morskiej musi mieć określone wymiary, bo te zwierzęta spędzają w niej większość życia. Absolutne minimum dla jednej świnki to 70 cm długości i 40 cm szerokości, ale to naprawdę dolna granica. Lepiej wybrać 100 cm na 50 cm, a dla dwóch samic nawet 120 cm na 60 cm. Świnki nie wspinają się jak chomiki, więc liczy się powierzchnia podłogi, a nie liczba pięter. Klatka z plastikową kuwetą i metalową kratą jest praktyczna, ale musi mieć otwierany dach lub przednią ścianę, żebyś mógł swobodnie sięgać do środka i czyścić.
Podłoże i czystość mają większy wpływ na powietrze, niż się wydaje. Trociny zmieszane z moczem zaczynają parować amoniakiem w ciągu doby. Wymieniaj mokre fragmenty codziennie, a całość co 5–7 dni. Wybierz podłoże o większych cząstkach, które nie pyli — pył z drobnych trocin osiada w drogach oddechowych chomika. Nie używaj olejków zapachowych, odświeżaczy ani sprayów w pobliżu klatki: maskują zapach, ale nie usuwają gazów, a lotne związki dodatkowo drażnią zwierzę.
Do piaskownicy nadaje się wyłącznie piasek dla gryzoni lub drobny piasek kwarcowy, koniecznie przemyty i pozbawiony pyłu. Nie używaj piasku budowlanego, morskiego ani takiego z dodatkami zapachowymi — te mogą pylić, barwić futro i podrażniać drogi oddechowe. Nie wsypuj też żwirku dla kotów, nawet tego oznaczonego jako naturalny, bo ziarna są zbyt duże i twarde. Warstwa powinna mieć około dwóch–trzech centymetrów; grubsza nie poprawia efektu, a utrudnia wybieranie odchodów i resztek.
W okresie mrozów nie otwieraj szeroko okna w pokoju z chomikiem. Wystarczy krótkie wietrzenie, najlepiej przy zasłoniętej klatce i przy wyłączonym grzejniku. Przeciąg jest groźniejszy niż samo zimno, bo powoduje gwałtowny spadek temperatury i może wywołać u chomika chorobę układu oddechowego. Jeśli musisz wietrzyć dłużej, przenieś klatkę do innego pomieszczenia na czas wietrzenia.
Odstępy między prętami nie mogą być większe niż 2,5 cm. Młode świnki potrafią przecisnąć się przez szersze szpary i uciec albo zaklinować głowę. Uważaj na klatki z drewnianymi elementami — świnki je nadgryzają, a mocz wsiąka w drewno i trudno usunąć zapach. Zły wybór to też klatka z gołym plastikowym dnem bez żadnej ściółki. Świnka nie może stać na twardym, śliskim podłożu, bo odparza sobie łapy i naraża się na urazy. Na dno połóż grubą warstwę trocin, żwirku drewnianego lub miękkiej ściółki konopnej, a w kącie ustaw domek.
Jak urządzić piaskownicę, żeby chomik faktycznie z niej korzystał Najlepiej sprawdza się naczynie o średnicy kilkunastu centymetrów, z niskim brzegiem, na tyle ciężkie, by nie przewracało się przy wchodzeniu. Ustaw je w kącie klatki, z dala od misek z jedzeniem i poidła, ale nie pod bieżnią ani w miejscu, gdzie wieje z okna. Chomik musi mieć osłonę z jednej strony — półka, tunel albo ścianka klatki wystarczą. Zasypkę wsypuj dopiero po tym, jak zwierzę oswoi się z nowym przedmiotem; jeśli zacznie go obgryzać, odczekaj kilka dni i spróbuj ponownie.
Zapotrzebowanie na białko dla dorosłego chomika dżungarskiego lub syryjskiego wynosi około 15–18% suchej masy karmy. Dla młodych, ciężarnych i karmiących samic rośnie do 20–22%. W praktyce oznacza to, że podstawą powinna być gotowa mieszanka nasion i granulat. Dodatki białkowe to uzupełnienie, nie fundament. Jeżeli podajesz granulat o zbilansowanym składzie, nie musisz dokładać niczego poza okazjonalnym białkiem zwierzęcym.
Gdzie postawić klatkę i czego unikać Miejsce ma znaczenie. Klatka nie może stać w przeciągu, przy kaloryferze ani w pełnym słońcu. Świnki źle znoszą upał powyżej 26 stopni i przeciągi, które prowadzą do zapalenia płuc. Postaw ją w spokojnym kącie pokoju, ale nie w całkowitej izolacji — świnki to zwierzęta stadne i potrzebują kontaktu z ludźmi. Nie stawiaj klatki na podłodze, jeśli masz psa lub kota, bo stres może być ogromny. Stabilny stół lub niska szafka sprawdzą się lepiej. Unikaj też kuchni i łazienki — tam panuje wilgoć i nagłe zmiany temperatury.
Chomik zużywa tlen i wydala dwutlenek węgla oraz parę wodną. W małej, zamkniętej klatce bez wymiany powietrza wilgotność rośnie, a stężenie amoniaku z moczu i odchodów szybko się podnosi. To drażni drogi oddechowe i sprzyja infekcjom. Okno zamknięte na zimę nie jest przeszkodą — wentylację można poprawić wewnątrz pomieszczenia, bez przeciągów i bez wychładzania klatki.
Klatka, dieta i typowe błędy Klatka musi być wysoka, z poziomymi prętami i drewnianymi półkami. Minimalne wymiary dla dwóch osobników to około metr szerokości i półtora metra wysokości. Podłoże? Żwirek lub mata — trociny mogą uczulać. Konieczna jest miska na wodę (poidełko bywa zawodne) oraz domek do spania. Nie kupuj klatki z plastikowymi półkami — koszatniczki je ogryzają i mogą połknąć odłamki.
Should you loved this information and you would like to receive details about źródło kindly visit the web site.