Kiedy myślimy o urządzaniu salonu, zazwyczaj pierwsze skojarzenie to kanapa czy narożnik. A ja od lat powtarzam klientom, że to właśnie fotele do salonu nadają wnętrzu charakter i prawdziwą funkcjonalność. Pamiętam, jak sama szukałam czegoś do swojego pierwszego mieszkania – 35 metrów, salon połączony z kuchnią, każdy centymetr na wagę złota. Wtedy odkryłam, że jeden dobrze dobrany fotel potrafi zmienić wszystko. Może być twoim azylem do czytania książek, miejscem na popołudniową drzemkę, a w razie potrzeby – dodatkowym łóżkiem dla gościa. Problem w tym, że na rynku jest tyle opcji, że łatwo się pogubić. Dlatego przygotowałam dla was praktyczny przewodnik, który pomoże wybrać model idealnie dopasowany do waszych potrzeb, bez względu na metraż czy styl życia.
Styl loftowy nie oznacza rezygnacji z wygody. Wręcz przeciwnie. Surowe stalowe ramy zestawiłam z tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Miękki welur łamie chłód metalu i betonu, a przy tym jest praktyczny. Plamy z kawy czy wina łatwo usunąć wilgotną ściereczką. Wybrałam model z siedziskiem o głębokości 55 cm, który sprawdza się zarówno do siedzenia przy filmach, jak i do spania. Do tego stelaz listwowy zapewnia wentylację materaca, co przy welurowej tapicerce ma znaczenie, bo tkanina nie zbiera wilgoci.
W malych mieszkaniach, gdzie kazdy centymetr jest na wage zlota, szafa do garderoby musi byc wielofunkcyjna. U mnie sprawdzilo sie rozwiazanie z wbudowana deska do prasowania, ktora wysuwa sie spod dolnej polki. Na gorze, tuz pod sufitem, mam dodatkowa przestrzen na walizki i sprzet narciarski. Nie ukrywam, ze poczatkowo balam sie, ze te rzeczy beda kurzem sie pokrywac, ale regularnie co kwartal robie przeglad i wyrzucam to, czego nie uzywam od roku. Szafa do garderoby to nie magazyn – to narzedzie do organizacji codziennego zycia. Dlatego tez zrezygnowalam z modnych, ale malo praktycznych rozwiazan jak okragle wieszaki czy szuflady bez uchwytow.
Kolejnym problemem, z którym się zmierzyłam, był brak miejsca na posciel dla gości. W małym mieszkaniu każdy centymetr jest na wagę złota. Rozwiązanie przyszło samo, gdy odkryłam meble loftowe z dodatkowymi szufladami w podstawie. Moja kanapa z funkcja spania ma wysuwany schowek, w którym trzymam trzy komplety pościeli i dwa ręczniki. Mechanizm DL działa płynnie i nie wymaga siłowania się z materacem. Gdy rozkładam kanapę, wystarczy pociągnąć za ukryty pasek i całość zmienia się w łóżko w ciągu kilku sekund. To szczególnie ważne, gdy goście przyjeżdżają późnym wieczorem i nie chcą czekać na rozkładanie.
W kuchni połączonej z salonem postawiłam na otwarte regały z czarnej stali i drewniane blaty. Meble loftowe w tej strefie to wysokie szafki na nóżkach z metalowymi uchwytami. Dzięki nim podłoga jest łatwa do zamiatania, a kurz nie zbiera się pod meblami. Znalazłam też miejsce na składany stół, który w razie potrzeby rozkładam dla sześciu osób. Gdy goście zostają na noc, stół wędruje pod ścianę, a na jego miejscu staje materac piankowy dla dzieci. Wszystko musi być mobilne i lekkie, żeby w ciągu kwadransa zmienić funkcję pomieszczenia.
Na koniec dodam, że kluczem do udanego kącika kawowego jest spójność stylistyczna. Jeśli macie skandynawskie wnętrze, postawcie na jasne drewno i białą ceramikę. W industrialnym loftzie sprawdzą się czarne akcenty i surowe szkło. U mnie w domu dominuje biel i odcienie szarości, dlatego wybrałam biały ekspres i szare filiżanki. Dzięki temu kącik kawowy w domu staje się nie tylko funkcjonalny, ale też dekoracyjny. I pamiętajcie – nie musicie wydawać fortuny. Czasem wystarczy jedna półka i odrobina pomysłowości.
Kuchnia w kamienicy to osobna historia. U mnie ma 6 metrów kwadratowych i kształt litery L. Blat zrobiłam na wymiar z litego dębu, bo standardowe płyty meblowe nie mieściły się w przestrzeni między oknem a piecem kaflowym. Pod blatem zamontowałam wersalkę na wymiar. Wersalka ma 120 centymetrów szerokości i służy jako dodatkowe miejsce do siedzenia podczas kolacji, a gdy nocuje przyjaciółka, rozkładam ją i kładę na niej materac piankowy o grubości 10 centymetrów. Pod spodem przechowuję zapasową pościel i ręczniki. Nie wierzę w puste przestrzenie pod meblami w tak małym metrażu. Każda szuflada, każda półka musi mieć swoje przeznaczenie.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłam puste mieszkanie po dawnym warsztacie, od razu wiedziałam, że chcę tam wprowadzić meble loftowe. Surowe cegły, wysokie okna i betonowa posadzka wołały o coś industrialnego. Ale szybko stanęłam przed ścianą, dosłownie i w przenośni. Pokój dzienny miał ledwie 22 metry, a ja potrzebowałam pomieścić w nim strefę wypoczynkową, jadalnię i kąt do spania dla gości. Moja pierwsza myśl padła na kanapę z funkcją spania, ale bałam się, że rozkładany mechanizm zje całą przestrzeń. Okazało się jednak, że współczesne modele potrafią zaskakiwać. Wybrałam wersalkę z pojemnikiem na pościel, co rozwiązało problem przechowywania koców i poduszek. Gdy goście wyjeżdżali, wsuwałam wszystko do środka i mieszkanie znów wyglądało jak z katalogu wnętrzarskiego.
When you loved this short article and you wish to receive more details regarding odwiedź tych ludzi generously visit our webpage.