Kwadrat z wpisanym kółkiem informuje o suszeniu w suszarce bębnowej. Jedna kropka w kółku to niska temperatura, dwie – średnia, trzy – wysoka. Pusty kwadrat z kółkiem oznacza suszenie w dowolnej temperaturze, a przekreślony – całkowity zakaz suszarki. Osobny symbol to kwadrat z linią poziomą – suszenie na płasko, oraz kwadrat z pionową linią – suszenie na wieszaku. Jeśli na metce jest tylko kwadrat z przekreśleniem, tkaninę należy suszyć na powietrzu, z dala od bezpośredniego słońca i grzejników.
Jeśli po dwóch–trzech próbach ślad nadal jest widoczny, nie powtarzaj tego samego zabiegu w nieskończoność. Zmień metodę albo zaakceptuj, że część zabrudzenia zostanie na stałe. Tydzień to długo, a niektóre substancje wiążą się z włóknem nieodwracalnie. Najrozsądniej działać szybko przy świeżej plamie, ale gdy już zaschła, liczy się cierpliwość, test na skrawku i unikanie gorąca do momentu, w którym masz pewność, że plama zniknęła.
Powyżej 1000 obrotów większość materiałów odkształca się nieodwracalnie. Wełna filcuje się i kurczy, wiskoza twardnieje i marszczy, a tkaniny z elastanem trwale tracą sprężystość. Bawełna wytrzymuje nawet 1200–1400 obrotów, ale pod warunkiem, że jest gęsto tkana i nie ma dodatków rozciągliwych. Zasada jest prosta: im wyższy obrót, tym większa szansa, że tkanina po wyjęciu z bębna będzie miała inny obrys niż przed praniem.
Pranie ręczne też nie jest bezpieczne. Wygina konstrukcję, a przy wykręcaniu łamie włókna. Marynarkę po praniu można jeszcze próbować ratować, ale koszt naprawy krawatury i podszewki zwykle przewyższa wartość taniej marynarki. Warto to policzyć, zanim wrzucisz ją do wody.
Typowy błąd to traktowanie pary jak skrótu: „przejadę parą i będzie jak nowe”. Efekt bywa odwrotny, bo mokra tkanina odłożona na chwilę do szafy łapie zapach stęchlizny, a wilgoć w włóknach sprzyja odkształceniom. Drugi błąd to używanie pary na tkaninach, które jej nie lubią — skóra, zamsz, jedwab o gładkim splocie i materiały z klejonymi elementami mogą zmatowieć, zbiec się lub odkleić. Trzeci: zbyt blisko dyszy, co miejscowo przemoczy materiał i zostawia jasne smugi, zwłaszcza na ciemnych wełnach i wiskozie.
Przygotuj dwie miski z wodą o temperaturze pokojowej, czyli około 20–25 stopni. Do jednej wlej kilka kropli łagodnego szamponu dla dzieci lub płynu do prania delikatnych tkanin, wymieszaj, aż woda będzie jednolita. Nigdy nie syp proszku bezpośrednio na tkaninę ani nie wlewaj płynu prosto na plamę — to gwarantuje zacieki. Do drugiej miski nalej czystą wodę do płukania. Zanim zanurzysz całą apaszkę, sprawdź kolor na niewidocznym skrawku, na przykład na wewnętrznym rancie. Jeśli farba puści, pranie w domu odpada.
Jak wyprać apaszkę, żeby nie powstały smugi Zanurz apaszkę w wodzie z płynem i zostaw na dwie, trzy minuty. Nie szoruj. Miejsca takie jak plamy po perfumach czy tłuszczu delikatnie obsyp talkiem i odstaw na kwadrans przed praniem, a potem strzepnij. Podczas prania kilkanaście razy zanurzaj i wyjmij tkaninę, tak jakbyś pompowała wodę przez materiał. Nie wykręcaj, nie wyżymaj i nie przecieraj dwóch warstw o siebie. Po praniu przełóż apaszkę do miski z czystą wodą i płucz do momentu, aż woda nie będzie się już pienić. Zwykle wystarczą dwa, trzy płukania. Zmiana barwy wody na mleczną oznacza, że płyn wciąż siedzi w tkaninie.
Prasowanie na parze i prasowanie żelazkiem to dwie różne czynności, które rozwiązują inne problemy. Para działa na włókna tkaniny rozluźniająco: pod wpływem ciepła i wilgoci włókna wracają do swojego naturalnego układu, dzięki czemu zagniecenia się wygładzają, a materiał odzyskuje objętość. Żelazko działa mechanicznie i termicznie: dociska tkaninę do powierzchni, nadaje jej płaski kształt i utrwala zagięcia. Dlatego pytanie „czy para zastępuje żelazko” nie ma jednej odpowiedzi — wszystko zależy od tego, co chcesz osiągnąć.
Najczęstsze błędy to pranie w ciepłej wodzie, wykręcanie, suszenie w pionie i prasowanie na mokro. Każdy z nich kończy się tym samym: brzegi plam ciemnieją i tkanina traci połysk. Jeśli apaszka jest stara, bardzo cienka albo ma intensywny kolor, pranie ręczne to zbyt duże ryzyko — oddaj ją do pralni. W domu pierz tylko wtedy, gdy masz czas na powolne płukanie i płaskie suszenie.
Kiedy para sobie nie poradzi Żelazko jest niezbędne przy bawełnie i lnie, zwłaszcza gdy chcesz uzyskać ostre kanty spodni, równy kołnierzyk koszuli albo płaskie, wykrochmalone płótno. Para wygładzi zagniecenie, ale nie utrwali zagięcia — materiał po chwili wróci do poprzedniego kształtu. Podobnie jest z tkaninami mocno pogniecionymi, na przykład po praniu i suszeniu w nieodpowiedniej temperaturze: para je złagodzi, ale nie usunie ostrych, głębokich fałd. Żelazko działa też punktowo na trudne miejsca: mankiety, kołnierze, kieszenie, zakładki.
If you enjoyed this post and you would certainly such as to get even more info relating to jak urządzić małą kuchnię kindly see the web-site.