Czas suszenia zależy od wilgotności i temperatury w pomieszczeniu. Zwykle wystarczy od kilkunastu minut do godziny. Nie sprawdzaj palcem, czy rowek jest suchy — dotyk zostawia tłuszcz i może uszkodzić delikatną powierzchnię. Zamiast tego poczekaj, aż cała powierzchnia będzie matowa i chłodna w dotyku, bez śladów kropel. Jeśli po wyjęciu ze stojaka płyta wygląda na suchą, odłóż ją do wewnętrznej koszulki i dopiero potem do okładki. Wilgotna płyta w koszulce to gwarancja pleśni i trwałego zmatowienia.
Na koniec azymut, czyli ustawienie wkładki prostopadle do powierzchni płyty. Wkładka przekręcona w bok zbiera nierówny sygnał z obu kanałów i powoduje przesłuchy. Sprawdź to małym lusterkiem pod igłą lub specjalnym wzornikiem z pionową linią. Poluzuj śruby mocujące wkładkę, ustaw ją równo i dokręć delikatnie — zbyt mocny docisk potrafi wykrzywić obudowę. Po każdej zmianie azymutu powtórz kontrolę siły nacisku, bo geometria ramienia mogła się przesunąć.
Drobne rysy na winylu nie muszą oznaczać końca płyty. Wiele z nich to tak naprawdę zabrudzenia w rowku, które wyglądają jak rysy, a po dokładnym umyciu znikają. Zanim zaczniesz cokolwiek robić, obejrzyj płytę pod kątem i sprawdź, czy ślady nie schodzą pod paznokciem. Jeśli tak, to nie rysa, tylko osad z palców lub kurz. Prawdziwa rysa to ubytek materiału, którego nie usuniesz, ale możesz ograniczyć jej wpływ na dźwięk.
Dlaczego szumy często siedzą w igle, nie w płycie Zanim uznasz, że płyta szumi, sprawdź igłę i wkładkę. Zużyta igła zbiera więcej trzasków i podkreśla każdą rysę. Jeśli igła ma przepracowane kilkaset godzin, wymień ją, zanim zaczniesz ratować winyl. Podobnie źle ustawiona siła nacisku i antyskating powodują, że igła tańczy w rowku i wyłapuje szumy, których wcale nie ma. Ustaw wszystko zgodnie z instrukcją gramofonu. Często po tej czynności płyta brzmi zupełnie inaczej, bez żadnego czyszczenia.
W najtańszych modelach króluje napęd paskowy, bo jest prostszy i tańszy w produkcji. Problem pojawia się, gdy pasek jest zbyt luźny albo plastykowy talerz nie trzyma prędkości. Przed zakupem sprawdź, czy obroty są stabilne: puść płytę z długim, wybrzmiewającym dźwiękiem i posłuchaj, czy wysokość nie „pływa”. Regulacja prędkości bywa schowana pod talerzem albo w ogóle jej nie ma. Jeśli silnik nie ma osobnego zasilania, tylko jest podłączony do tej samej płytki co przedwzmacniacz, będzie słyszalne buczenie i przenoszenie drgań na igłę.
Jak odróżnić rysę od zabrudzenia Nie każda widoczna linia oznacza zły stan. Najpierw sprawdź, czy ślad da się usunąć. Delikatnie przejedź palcem w poprzek rowka — jeśli wyczuwasz wyraźny rowek pod paznokciem, to rysa. Jeśli powierzchnia jest gładka, a smuga znika pod kątem, prawdopodobnie to zabrudzenie, odcisk palca albo pozostałość po papierze. Do czyszczenia używaj miękkiej, antystatycznej szczoteczki i roztworu czyszczącego przeznaczonego do winyli. Nigdy nie czyść płyt zwykłym płynem do naczyń ani chusteczkami nawilżanymi — zostawiają tłusty film i osad w rowku.
Do mycia głębszego użyj szczoteczki z włosiem z włókna węglowego. Kręć płytą na talerzu i trzymaj szczoteczkę nieruchomo, tak aby włosie wchodziło w rowek. Po kilku obrotach wyjmij szczoteczkę jednym ruchem na zewnątrz. Nie czyść płyty na sucho, gdy jest mocno zakurzona, bo kurz działa jak papier ścierny i może pogłębić istniejące rysy. Najpierw usuń luźny kurz, potem myj na mokro.
Zacznij od wypoziomowania samego gramofonu. Postaw go na stabilnym, twardym blacie — nie na półce, która ugina się pod ciężarem. Użyj poziomicy libelowej, połóż ją na plincie w dwóch prostopadłych kierunkach. Kręć nóżkami regulacyjnymi, aż pęcherzyk znajdzie się dokładnie w polu. Jeśli gramofon stoi na sprężynowym zawieszeniu, po każdej korekcie odczekaj chwilę, aż ustabilizuje się. Typowy błąd: poziomowanie „na oko” i pomijanie drugiej osi. Pochylenie o milimetr potrafi zmienić nacisk igły o kilka procent.
Najczęstszy błąd to czyszczenie płyt płynem do naczyń i wodą z kranu. Osad z kamienia i tłuszczu zostaje w rowku i po wyschnięciu daje trzaski gorsze niż przed myciem. Drugi błąd to wycieranie na sucho szmatką z mikrofibry bez wcześniejszego usunięcia kurzu. Trzeci to zbyt duży nacisk przy czyszczeniu, który wciska brud głębiej. Jeśli płyta ma rysę sięgającą podłoża, żadna konserwacja jej nie usunie. Możesz jedynie zmniejszyć szum przez dokładne czyszczenie i zadbaną igłę. Wtedy nawet płyta z rysami gra akceptowalnie, a ty nie tracisz kolejnych egzemplarzy przez pośpiech.
Poziomowanie gramofonu sprowadza się do jednego: cała podstawa i ramię muszą być ustawione tak, by siła nacisku igły na płytę była zgodna z zaleceniami wkładki. Brzmi prosto, ale większość problemów z trzaskami, przeskakiwaniem i zużyciem rowka wynika z pominięcia jednego z pięciu elementów: wypoziomowania obudowy, wysokości ramienia, siły nacisku, antyskatingu i azymutu.
If you adored this article therefore you would like to get more info regarding jak urządzić Małą Kuchnię generously visit the page.