Przechowuj wyroby osobno, przewinięte w białą bibułkę bez kwasów. Nie składaj ich w tych samych miejscach co poprzednio, bo trwałe zagięcia wracają po każdym użyciu. Jeśli stosujesz te zasady konsekwentnie, wzór pozostaje czytelny przez lata, a nie tylko do pierwszego prania.
Bawełna i len to tkaniny naturalne, które lubią wodę i wysoką temperaturę. Bawełniane ręczniki, pościel, bieliznę osobistą pierz w 60 stopniach, a jeśli chcesz wyeliminować bakterie – nawet w 90. Len z kolei najpierw pierz w 40, potem stopniowo zwiększaj temperaturę, bo lubi się kurczyć. Uwaga na ciemne kolory – pranie w 60 stopniach je wypłucze. Zawsze prasuj bawełnę lekko wilgotną, wtedy pozbywasz się zagnieceń bez przypalania.
Wspólna zasada dla wszystkich trzech: nie przeciążaj pralki, wywróć ubranie na lewą stronę i zapnij zamki. Nie mieszaj ich ze sobą w jednym cyklu — plecionka może się zaczepić o mikrofibrę, a żakard puścić kolor na jasne włókna. Jeśli nie masz pewności co do składu, sprawdź metkę i przy pierwszym praniu ustaw najkrótszy program z niską temperaturą. Lepiej doprać później niż zniszczyć materiał na stałe.
Przeciągnij palcami po całej szerokości firany, najlepiej w połowie jej wysokości, tam gdzie tkanina nie jest zasłonięta meblami. Czysty materiał jest śliski i sprężysty — fałdy rozprostowują się same. Brudny zaczyna sprawiać wrażenie szorstkiego i tępawego, jakby pokrywała go niewidzialna warstwa. Ten efekt to pył zmieszany z tłuszczem z kuchni i mikrodrobinami z powietrza. Uważaj na typowy błąd: dotykanie tylko dolnej krawędzi. Tam kurz osiada najrzadziej, bo tkanina jest nieruchoma, a najbliżej podłogi krąży mniej zanieczyszczeń niż na wysokości okna.
Koronka i haft najczęściej tracą wzór nie dlatego, że są stare, ale dlatego, że zostały potraktowane jak zwykła bielizna. Głównym wrogiem jest mechaniczne tarcie w pralce oraz zbyt wysoka temperatura. Zanim cokolwiek wrzucisz do wody, sprawdź, z czego wykonano nić — len, bawełna, jedwab i wiskoza zachowują się inaczej. Jeśli materiał jest mieszany albo nie masz pewności co do składu, przyjmij najłagodniejszy wariant.
Typowe błędy, które psują efekt, to pranie razem z rzeczami zapinanymi na zamki, używanie płynu z optycznymi rozjaśniaczami oraz prasowanie na sucho. Prasuj przez bawełnianą ściereczkę, od lewej strony, żelazkiem ustawionym na niską temperaturę. Haft wypukły prasuj na miękkim podkładzie, najlepiej na frocie, żeby ściegi się nie spłaszczyły. Koronkę z dużą ilością ażuru najlepiej prasować na formie — wystarczy deska oklejona miękką tkaniną.
Mikrofibra zabija się wysoką temperaturą Mikrofibra wytrzymuje pranie w 40 stopniach, ale wyżej włókna się zasklepiają i tracą zdolność chłonienia wody. Nie używaj płynów zmiękczających — pokrywają włókna tłuszczem i materiał przestaje zbierać kurz. Pierz mikrofibrę osobno, bo przyczepia do siebie kłaczki i włosy z innych rzeczy. Jeśli suszysz w suszarce, nastaw najniższą temperaturę; wysoka sprawia, że tkanina twardnieje i sztywnieje. Świeże plamy z tłuszczu usuwaj od razu, bo mikrofibra wchłania je jak gąbka.
Plecionkę pierz w temperaturze do 30 stopni, najlepiej w programie delikatnym lub ręcznym. Otwarty splot łatwo się rozciąga, dlatego nie wykręcaj jej i nie wiruj powyżej 600 obrotów. Typowy błąd to wrzucanie plecionki do pełnego bębna razem z ręcznikami — zaczepy i guziki rozciągają oczka, a tkanina traci kształt. Używaj płynnego środka, nie proszku, bo granulki zostają w oczkach i po wyschnięciu tworzą białe plamy. Susz na płasko, z dala od kaloryfera.
Do plam tłustych używaj pianki do tapicerki o neutralnym pH. Nakładaj ją na gąbkę, nie bezpośrednio na tkaninę, i pracuj małymi partiami. Po czyszczeniu osusz mebel ręcznikiem i zostaw do wyschnięcia z dala od kaloryfera i słońca. Mokry welur pod wpływem ciepła sztywnieje i traci kolor. Typowy błąd to pranie weluru w pralce lub czyszczenie go parą pod ciśnieniem – po jednym takim zabiegu tkanina może się skurczyć i stracić miękkość nieodwracalnie.
Po pierwsze, rozróżnij rodzaj weluru. Welur bawełniany i wiskozowy jest miły w dotyku, ale szybko się odkształca i chłonie płyny. Welur poliestrowy z domieszką elastanu jest bardziej odporny na przetarcia, jednak ma tendencję do elektryzowania się i przyciągania sierści. Welur z powłoką teflonową lub inną hydrofobową łatwiej czyścić, ale powłoka z czasem się wyciera, szczególnie na siedzisku i podłokietnikach. Przed zakupem poproś o próbkę i wykonaj test: nalej kroplę wody, odczekaj minutę, sprawdź, czy wsiąkła, i przetrzyj palcem. Jeśli zostaje ciemna plama, tkanina nie jest odporna na zabrudzenia.
Jak przygotować pranie, żeby wełna nie wyszła z pralki mniejsza Najpierw wybierz program do wełny lub prania ręcznego. Ustaw temperaturę maksymalnie 30 stopni, a wirowanie na najniższych obrotach albo całkowicie je wyłącz. Wsadź do bębna tylko wełniane rzeczy, najlepiej w przewrotce lub specjalnej siatce do prania. Nie przeładowuj pralki — wełna potrzebuje swobody, żeby się nie filcowała. Użyj płynnego środka przeznaczonego do wełny i jedwabiu, nigdy zwykłego proszku, który zawiera enzymy rozkładające białka wełny. Płyn do płukania też się nie nadaje, bo osadza się na włóknach i je usztywnia.
Should you loved this short article and you would love to receive more details concerning http://qa.doujiju.Com/ i implore you to visit our page.