Stan płyty winylowej ocenia się przede wszystkim wzrokiem i dotykiem, ale w odpowiednim świetle. Największy błąd to oglądanie krążka w słabym, rozproszonym oświetleniu — wtedy drobne rysy i przetarcia znikają, a potem okazuje się, że płyta trzaska na pierwszych taktach. Ustaw płytę pod kątem do mocnego, punktowego źródła światła, najlepiej w zaciemnionym pomieszczeniu. Powierzchnia powinna odbijać światło jak lustro; każda przerwa w tym odbiciu to potencjalny defekt. Oceniaj obie strony i okolicę rowka prowadzącego, bo tam najczęściej dochodzi do uszkodzeń.
Od góry do dołu, czyli kolejność, która oszczędza cz
Zacznij od tego, czy urządzenie ma regulowane przeciwważenie ramienia i antyskating. Te dwa elementy decydują o sile nacisku igły na rowek. W tanich konstrukcjach często ich brak — ramię jest dociążone na stałe, a nacisk ustalono fabrycznie na zbyt wysokim poziomie. Skutek: igła zdziera wysokie częstotliwości, a po kilkudziesięciu odtworzeniach płyta traci blask. Jeśli nie możesz ustawić nacisku, odpuść. To nie jest fanaberia audiofilów, tylko warunek, żeby nie niszczyć nośnika.
Do mycia głębszego użyj szczoteczki z włosiem z włókna węglowego. Kręć płytą na talerzu i trzymaj szczoteczkę nieruchomo, tak aby włosie wchodziło w rowek. Po kilku obrotach wyjmij szczoteczkę jednym ruchem na zewnątrz. Nie czyść płyty na sucho, gdy jest mocno zakurzona, bo kurz działa jak papier ścierny i może pogłębić istniejące rysy. Najpierw usuń luźny kurz, potem myj na mokro.
Drugi typowy błąd to ocena po jednym odsłuchu. Płyta może wyglądać dobrze, a mimo to mieć przeskoki albo zapętlenia spowodowane deformacją rowka. Odsłuchaj całość, najlepiej w słuchawkach, i zwróć uwagę na trzy rzeczy: trzaski w miejscach, gdzie widać rysy, przeskoki igły oraz powtarzanie tego samego fragmentu. Jeśli płyta zapętla się w jednym miejscu, to niemal zawsze trwałe uszkodzenie mechaniczne — czyszczenie tego nie naprawi. Odsłuch rób na sprawnym gramofonie z dobrze ustawioną igłą, bo zużyta igła sama potrafi generować trzaski.
Zanim zdecydujesz o czyszczeniu, sprawdź jeszcze docisk i ustawienie antyskatingu. Zbyt duży nacisk zbiera osad szybciej, a jednocześnie przyspiesza zużycie igły. Warto też przyjrzeć się szczoteczce węglowej — jeśli sama jest tłusta od palców, przenosi brud na igłę zamiast go zbierać. Typowy błąd polega na tym, że ktoś czyści płytę, ale nie czyści szczotki, i po tygodniu wraca do punktu wyjścia.
Zacznij od czyszczenia na mokro. Przygotuj dwie miękkie ściereczki z mikrofibry, jedną zostaw suchą do wycierania. Nanieś na płytę kilka kropli roztworu wody destylowanej z niewielką ilością alkoholu izopropylowego (proporcja około 4:1). Rozprowadzaj wilgotną ściereczką po całej powierzchni, delikatnie, zgodnie z kierunkiem rowków, od środka na zewnątrz. Nie dociskaj, nie pocieraj w kółko w jednym miejscu. Po umyciu od razu wytrzyj suchą ściereczką, zanim woda zdąży wyschnąć i zostawić osad.
Najczęstszy błąd to czyszczenie płyt płynem do naczyń i wodą z kranu. Osad z kamienia i tłuszczu zostaje w rowku i po wyschnięciu daje trzaski gorsze niż przed myciem. Drugi błąd to wycieranie na sucho szmatką z mikrofibry bez wcześniejszego usunięcia kurzu. Trzeci to zbyt duży nacisk przy czyszczeniu, który wciska brud głębiej. Jeśli płyta ma rysę sięgającą podłoża, żadna konserwacja jej nie usunie. Możesz jedynie zmniejszyć szum przez dokładne czyszczenie i zadbaną igłę. Wtedy nawet płyta z rysami gra akceptowalnie, a ty nie tracisz kolejnych egzemplarzy przez pośpiech.
Iglę czyść przed każdym odsłuchem, a po dziesięciu godzinach grania sprawdź jej zużycie. Zużyta igła zbiera więcej zanieczyszczeń i szybciej niszczy rowek — w cienkich płytach usłyszysz to niemal od razu. Jeśli po myciu słyszysz trzaski, powtórz proces, ale nie szoruj mocniej. Konserwacja to cierpliwość, nie siła.
Zacznij od tego, czym NIE czyścić. Alkohol izopropylowy w stężeniu powyżej 30 procent może zmatowić powierzchnię i usunąć środki poślizgowe z cienkich płyt, zwłaszcza tłoczonych w latach 70. i 80. Płyn do szyb, mleczko i ściereczki z mikrofibry przeznaczone do ekranów zostawiają film, który przyciąga kurz. Największy błąd to czyszczenie na sucho szczotką z twardym włosiem — rysuje rowek i wciska pył głębiej. Druga częsta pomyłka: mycie całej płyty pod kranem. Woda z kranu zawiera sole, które po wyschnięciu tworzą biały nalot, a etykieta odkleja się od wilgoci.
Jak odróżnić rysę od zabrudzenia Nie każda widoczna linia oznacza zły stan. Najpierw sprawdź, czy ślad da się usunąć. Delikatnie przejedź palcem w poprzek rowka — jeśli wyczuwasz wyraźny rowek pod paznokciem, to rysa. Jeśli powierzchnia jest gładka, a smuga znika pod kątem, prawdopodobnie to zabrudzenie, odcisk palca albo pozostałość po papierze. Do czyszczenia używaj miękkiej, antystatycznej szczoteczki i roztworu czyszczącego przeznaczonego do winyli. Nigdy nie czyść płyt zwykłym płynem do naczyń ani chusteczkami nawilżanymi — zostawiają tłusty film i osad w rowku.
If you loved this write-up and you would certainly such as to obtain additional information relating to Oświetlenie w salonie kindly visit our own web site.