Egzemplarz kolekcjonerski czy zwykły słuchacz — jak odróżnić stan płyty

Podstawowe narzędzie to miękka szczotka z włosiem z włókna węglowego. Przed każdym odsłuchem przejedź nią powierzchnię płyty dwa, trzy razy po okręgu, delikatnie dociskając. Włókno węglowe nie chłonie kurzu, tylko go przyciąga, więc po kilku użyciach trzeba je wyczyścić. Najskuteczniej robi się to, przesuwając szczotkę po gumowej podkładce lub czystej szmacie z mikrofibry. Brudne włosie zamiast zbierać pył, będzie go rozprowadzać po rowkach.

Ocena stanu płyty winylowej to nie kwestia wrażeń, lecz oglądu w świetle i odsłuchu. Zanim wyciągniesz wnioski, przygotuj miejsce: stół pod lampą o barwie zbliżonej do dziennej, czystą, miękką ściereczkę z mikrofibry i wkręconą igłę w sprawnym gramofonie. Winyl oglądaj pod kątem, nie prostopadle — dopiero ukośne światło pokazuje rysy, które znikają przy patrzeniu z góry.

Wałek antystatyczny i kolejność ruchów Drugi element to wałek antystatyczny, czyli kleista rolka na rączce. Przykładasz go do płyty i powoli przesuwasz od środka do krawędzi, obracając płytę drugą ręką. Wałek zbiera to, czego szczotka nie zdjęła, a przy okazji redukuje ładunek elektrostatyczny, który przyciąga kurz z powietrza. Kolejność jest ważna: najpierw szczotka, potem wałek. Odwrotna kolejność sprawi, że klej z wałka zostanie na płycie i zacznie łapać jeszcze więcej zabrudzeń.

Przygotuj dwie miski: jedną z letnią wodą destylowaną, drugą z wodą z kroplą detergentu. Nakręć na płytę adapter lub włóż ją na wrzeciono, aby móc obracać ją jak talerz. Zwilż szczoteczkę w roztworze i delikatnie czyść powierzchnię po okręgu, zgodnie z kierunkiem rowków. Nie dociskaj mocno – liczy się cierpliwość, nie siła. Etykietę omijaj szerokim łukiem; jeśli ją zamoczysz, może odkleić się lub rozmazać. Po umyciu spłucz płytę w czystej wodzie destylowanej, najlepiej przelewając ją po powierzchni, a nie zanurzając całości.

Wybór gramofonu zaczyna się od decyzji, która bardziej wpływa na dźwięk niż marka: nowy sprzęt z gwarancją czy używany egzemplarz z wyższej półki. Nowy gramofon w rozsądnej klasie zwykle ma poprawne, ale podstawowe ramię i wkładkę. Używany, kilkunastoletni model z solidnym napędem potrafi zagrać lepiej, jeśli nie jest zajechany. Problem w tym, że ocena stanu technicznego wymaga wiedzy, a nie tylko oględzin. Dlatego warto najpierw ustalić, ile jesteś gotów poświęcić czasu na serwis, a nie tylko pieniędzy na zakup.

Napęd to pierwszy element, na który patrzysz. Paskowy wybacza więcej i tłumi drgania silnika, ale wymaga wymiany paska i bywa kapryśny przy zmianie prędkości. Bezpośredni jest stabilniejszy i szybciej startuje, lecz droższy i bardziej wrażliwy na zużycie. Direct drive to nie automatyczny wybór lepszego brzmienia — w tanich konstrukcjach silnik potrafi przenosić wibracje na płytę. Sprawdź, czy prędkość 33 i 45 obrotów trzyma się równo przez cały czas odtwarzania, a nie tylko na starcie. Najprostszy test: puść płytę z długim, jednostajnym dźwiękiem i posłuchaj, czy wysokość nie faluje.

Na koniec kilka typowych błędów. Nie łącz kolumn o skrajnie różnej charakterystyce z jasnym gramofonem i ciemnym wzmacniaczem, bo dźwięk stanie się męczący. Nie ustawiaj kolumn na tej samej półce co gramofon — drgania przenoszą się na igłę i słychać je jako sprzężenia. Nie kupuj kolumn wyłącznie na podstawie opinii w internecie, bo każde pomieszczenie brzmi inaczej. Jeśli to możliwe, posłuchaj zestawu u siebie. Dopiero wtedy ocenisz, czy bas nie dudni, czy wokal jest czytelny i czy wysokie tony nie kłują.

Przed czyszczeniem na sucho warto sprawdzić, czy płyta nie jest wilgotna. Jeśli wcześniej myłeś ją na mokro, odczekaj kilkanaście minut, aż wyschnie. Czyszczenie na sucho mokrej płyty tylko rozmazuje zabrudzenia. Trzymaj też płyty w kopertach antystatycznych, a nie w zwykłych papierowych, które zostawiają pył. Sam winyl nie lubi też ciepła i słońca, bo odkształca się i wtedy nawet najlepsze czyszczenie nie pomoże.

Wizualnie: czarne tło, ukos światła i oddech Najpierw obejrzyj powierzchnię bez wyjmowania z koperty wewnętrznej. Trzymaj płytę za krawędź i obrzeże, nigdy za rowki. W świetle ukośnym policz wyraźne rysy: jeśli któraś przecina rowki w poprzek i wygląda jak biała smuga, to sygnał ostrzegawczy. Powierzchowne, włoskowate linie wzdłuż rowków zwykle nie wpływają na dźwięk, ale głębokie zadrapania w poprzek — tak. Zwróć uwagę na odbarwienia i matowe plamy: mogą być śladem wilgoci albo zużytej igły poprzedniego właściciela.

Na koniec dopasuj sprzęt do reszty toru. Gramofon za dużo pieniędzy podłączony do słabego wzmacniacza i tanich kolumn nie pokaże swoich możliwości. Odwrotnie — przeciętny gramofon z dobrą wkładką i poprawnie ustawionym ramieniem zagra lepiej niż drogi model z byle jaką igłą. Zanim kupisz, sprawdź, czy w Twoim otoczeniu jest ktoś, kto potrafi wyregulować ramię i wymienić igłę. Bez tego nawet najlepszy wybór zostanie zmarnowany.

Here is more in regards to Http://Bbs.97Wanwan.Com visit the website.