Typowe błędy popełniane przy pracy z pędzlem antystatycznym to zbyt mocny nacisk, który tylko wciska kurz w rowek, oraz używanie brudnego pędzla. Włosie należy co jakiś czas przemyć w wodzie z mydłem i dokładnie wysuszyć. Drugi częsty błąd to trzymanie pędzla pod kątem prostym do powierzchni — lepiej prowadzić go pod niewielkim kątem, ruchem okrężnym, tak aby włókna wchodziły w rowek, a nie ślizgały się po nim. Nie należy też czyścić płyty na włączonym talerzu, bo obracająca się płyta rozprasza kurz na boki.
Na koniec: nie czyść płyty częściej, niż to konieczne. Jeśli słyszysz trzaski tylko w cichych fragmentach, najpierw sprawdź igłę i stan koszulki. Nadmierne czyszczenie na mokro, zwłaszcza agresywnymi środkami, zużywa rowki szybciej niż samo odtwarzanie. Winyl lubi umiar — suchy pędzelek przed każdym odtworzeniem i porządne mycie raz na kilkanaście odsłuchań to zwykle wszystko, czego potrzebuje.
Przechowuj płyty w pionie, w osłonach, w miejscu o stabilnej temperaturze i niskiej wilgotności. Wilgoć w powietrzu to wróg numer jeden przy codziennym słuchaniu — sprzyja pleśni i zaciekom, które trudno usunąć. Jeśli zauważysz biały nalot na płycie, nie próbuj go zetrzeć na sucho; najpierw umyj płytę na mokro i dopiero potem odtwarzaj. Osłony wymieniaj, gdy zaczną się rozwarstwiać lub zostawiać ślady na powierzchni.
Zacznij od rozróżnienia dwóch rodzajów zabrudzeń. Pierwsze to kurz i osad z powietrza, które zbierają się na powierzchni niemal natychmiast po wyjęciu z koperty. Drugie to tłuszcz i resztki z palców, które zostają na rowkach, jeśli płytę chwyta się za część nagrywaną. Te drugie są groźniejsze, bo przyciągają kurz i trudniej je usunąć na sucho. Dlatego przed każdym odsłuchem warto przejechać płytę miękką, antystatyczną szczotką, a głębsze czyszczenie robić co kilka odsłuchów, w zależności od tego, jak często po nią sięgasz.
Nie kupuj gramofonu bez regulacji nacisku igły i antyskatingu. To są podstawy, które w tanich modelach bywają pomijane. Bez ustawienia nacisku igła albo zbyt mocno ryje płytę, albo wyskakuje z rowka. Antyskating zapobiega przesuwaniu się ramienia do środka. Jeśli producent nie przewidział tych regulacji, odpuść – to znak, że sprzęt jest jednorazowy. Sprawdź też, czy talerz jest metalowy, a nie plastikowy. Plastikowy talerz rezonuje i przenosi drgania.
Przed zakupem obejrzyj gramofon w działaniu. Puść płytę z wyraźnym wokalem i basem. Odsłuchaj cichy fragment – jeśli słyszysz szum silnika, buczenie albo trzaski niepochodzące z płyty, to zły znak. Sprawdź, czy ramię opada płynnie, a nie spada. Jeśli kupujesz używany sprzęt, obejrzyj igłę pod lupą – powinna być prosta, bez zadziorów. Nowa igła to koszt, który dolicz do ceny. I najważniejsze: nie kupuj gramofonu z wbudowanym radiem ani odtwarzaczem CD. To znak, że producent postawił na funkcje, a nie na jakość mechaniki.
Zacznij od typu napędu. W najniższej półce cenowej napęd paskowy jest lepszym wyborem niż bezpośredni. Pasek tłumi drgania silnika, a jego wymiana jest tania. Napęd bezpośredni w budżetowych konstrukcjach często przenosi wibracje na płytę, co słychać jako dudnienie. Sprawdź, czy silnik jest zawieszony elastycznie i czy nie ma luzów na osi. Ramię gramofonu powinno być lekkie, ale sztywne – najlepiej z metalu, nie z plastiku. Plastikowe ramiona odkształcają się i nie utrzymują stałego nacisku igły.
Typowe błędy, które kosztują najwięcej: czyszczenie płyt w ruchu, czyli na gramofonie z włączonym silnikiem; używanie alkoholu izopropylowego w stężeniu powyżej kilku procent (rozpuszcza niektóre dodatki w winylu i matowi powierzchnię); oraz odkładanie czystej płyty do brudnej koszulki. Koszulka wewnętrzna to część systemu — jeśli jest porysowana lub zakurzona, cała praca idzie na marne w ciągu kilku odtworzeń.
Po nałożeniu odczekaj minutę i spłucz płytę letnią wodą destylowaną. Zmywaj dokładnie, kilkukrotnie, aż woda spływa bez śladu pasty. Resztki pozostawione w rowku wyschną i będą trzaskać gorzej niż pierwotny brud. Na koniec osusz płytę miękką, czystą ściereczką z mikrofibry, ruchem po okręgu, i odstaw do całkowitego wyschnięcia przed odsłuchem.
Kolejna pułapka to przedwzmacniacz. Jeśli twój wzmacniacz nie ma wejścia phono, potrzebujesz zewnętrznego przedwzmacniacza. Wiele tanich gramofonów ma go wbudowanego, ale często jest to układ szumiący i przydławiony. Lepiej kupić prosty gramofon bez przedwzmacniacza i dokupić osobny, nawet najtańszy. Sprawdź też, czy gramofon ma wyjście RCA, a nie tylko jack 3,5 mm – to świadczy o jakości konstrukcji.
Winyl to nośnik, który przy odpowiednim traktowaniu przetrwa dziesięciolecia, ale jest też jednym z najbardziej czułych na kurz i tłuszcz z palców. Zanim sięgniesz po jakikolwiek środek, wiedz, że najczęstszym błędem jest czyszczenie płyty na siłę — suchą ściereczką, koszulką albo chusteczką higieniczną. Mikroskopijne drobiny piasku i kwarcu wcierane w rowek działają jak papier ścierny i trwale degradują dźwięk. Dlatego pierwsza zasada brzmi: najpierw usuń luźny pył, dopiero potem sięgaj po płyn.
If you have any thoughts with regards to in which and how to use Gmerago.Com, you can speak to us at our own page.