Temperatura i środek piorący to drugi powód utraty wzoru. Koronki bawełniane i lniane znoszą wodę do 40 stopni, jedwabne i wełniane tylko do 30, a te z dodatkiem metalu czy nici syntetycznych najlepiej prać w 20 stopniach. Proszek z enzymami i wybielaczami rozpuszcza włókna i sprawia, że haft staje się matowy i postrzępiony. Zamiast tego użyj płynu do delikatnych tkanin albo szarego mydła. Nie wlewaj płynu bezpośrednio na koronkę – najpierw rozpuść go w wodzie. Pamiętaj też, żeby nie moczyć haftu dłużej niż 15 minut, bo woda wypłukuje krochmal, który nadaje wzorowi sztywność i wyrazistość.
Odkurzanie rób przynajmniej raz w miesiącu, zanim kurz zdąży wniknąć w spoiwo. Używaj końcówki z miękkim włosiem i najniższej mocy ssania; mocny odkurzacz wciąga tkaninę i przeciera powłokę o krawędź szczotki. Plamy usuwaj miejscowo, odciskając je gąbką z letnią wodą i odrobiną łagodnego mydła, nigdy nie szoruj. Prasowanie jest dozwolone tylko od strony tkaniny, przez bawełnianą ściereczkę, na najniższej temperaturze i bez pary — żelazko przyłożone wprost do powłoki topi ją w kilka sekund.
Co robić przed włożeniem wełny do pral
Zanim w ogóle dotkniesz apaszki wodą, sprawdź metkę i zrób test. Zwilż niewielki fragment na brzegu (najlepiej róg po wewnętrznej stronie) letnią wodą i odczekaj kilka minut. Jeśli kolor puścił na białą chusteczkę albo tkanina zrobiła się sztywna, pranie skończy się plamami. W takim wypadku pozostaje pranie chemiczne. Testuj zawsze na fragmencie, który nie rzuca się w oczy — nigdy na środku wzoru, bo tam zacieki są najbardziej widoczne.
Najlepszym sposobem na uniknięcie zacieków jest regularne, lekkie czyszczenie zamiast rzadkiego prania na mokro. Raz w tygodniu odkurz kanapę, a raz w miesiącu przetrzyj ją suchą lub ledwo wilgotną ściereczką. Dzięki temu brud nie wnika w głąb i nie trzeba go wypierać dużą ilością wody — a właśnie nadmiar wody odpowiada za obwódki i zacieki.
Do pracy przygotuj dwie białe ściereczki z mikrofibry, miękką szczotkę, odkurzacz z końcówką tapicerską oraz środek do prania tapicerki w niewielkiej ilości. Zamiast polewać kanapę, nanieś pianę lub roztwór na ściereczkę — nigdy bezpośrednio na tkaninę. Najpierw odkurz kanapę dokładnie, także w szczelinach i przy szwach. Okruchy i kurz zmieszane z wodą tworzą błoto, które później trudno usunąć i które jest głównym źródłem smug.
Po całkowitym wyschnięciu, zwykle po dwudziestu czterech do czterdziestu ośmiu godzinach w zależności od grubości włóczki, zdejmij dzianinę z podłoża i ułóż na chwilę na płasko bez obciążenia. Sprawdź, czy oczka wróciły do pierwotnego rozstawu i czy wzór jest czytelny. Jeśli tak — możesz złożyć robótkę i schować. Jeśli nie — powtórz układanie od etapu wilgotnego ręcznika, tym razem mocniej pilnując, żeby nie naciągać brzegów. Konsekwencja w układaniu na płasko sprawia, że dzianina po każdym praniu wygląda tak samo dobrze, a wzór pozostaje ostry przez lata.
Zacznij od delikatnego odciśnięcia. Nigdy nie wykręcaj dzianiny — skręcanie łamie włókna i trwale zniekształca oczka. Po praniu w płynie o neutralnym pH zbierz robótkę w kulkę i przyciśnij do ścianki zlewu, potem przełóż na ręcznik. Zwiń ręcznik razem z dzianiną w wałek i uciśnij dłonią, żeby wchłonął wodę. Powtarzaj z suchym ręcznikiem, aż materiał będzie tylko wilgotny, nie mokry. Ten etap decyduje o tym, czy wzór pozostanie ostry — zbyt mokra dzianina pod własnym ciężarem rozjedzie się jeszcze przed ułożeniem.
Dzianina po praniu rozciąga się i traci formę, jeśli schnie w pionie. Wilgoć obciąża oczka, splot się wydłuża, a reliefowy wzór — warkocze, ażury, ryż — rozjeżdża się i traci wyrazistość. Suszenie na płasko nie polega jednak na rozłożeniu swetra na kaloryferze czy oparciu krzesła. Bez odpowiedniego podłoża i ułożenia robótka zaschnie w formie, która przypomina bardziej szmatę niż dzianinę. Liczy się każdy etap: od odciśnięcia nadmiaru wody po sposób przypięcia brzegów.
Podłoże i układanie — tu wzór albo się trzyma, albo rozjeżdża Rozłóż dzianinę na płaskiej powierzchni, która nie chłonie wody w nadmiarze i ma stabilny podkład. Mata piankowa do układania robótek sprawdza się najlepiej, bo można w nią wbić szpilki bez uszkadzania blatu stołu. Zwykły ręcznik frotte też zadziała, ale wymaga częstego przekładania, żeby dzianina nie zaczęła pleśnieć od spodu. Ułóż robótkę prawą stroną do góry, rozprostuj dłońmi od środka na zewnątrz. Nie naciągaj na siłę — wyrównujesz tylko brzegi, nie rozciągasz splotu. Wzór reliefowy ma zostać w naturalnym rozstawie oczek, inaczej po wyschnięciu warkocze zrobią się płaskie, a ażury rozciągną się w dziury.
Jeśli po wyschnięciu nadal widzisz ciemniejszą obwódkę, nie mocz jej ponownie w tym samym miejscu. Sięgnij po suchą pianę lub preparat w aerozolu do tapicerki, nałóż odrobinę na ściereczkę i przetrzyj cały obszar równomiernie, wykraczając poza widoczną granicę. Kluczowe jest, aby wilgoć nie wsiąkała głębiej niż wierzchnia warstwa tkaniny. Przy praniu parowym trzymaj dyszę kilka centymetrów od materiału i nie zatrzymuj jej w jednym punkcie — para pod ciśnieniem wypycha brud na powierzchnię i może zostawić smugi przy szwach.
If you have any questions about where by and how to use www.ozodagon.Com, you can make contact with us at our web site.