Pamiętaj, że chomik to nie królik ani świnka morska. Nie może jeść siana w dużych ilościach ani karmy dla innych gryzoni. Nie podawaj mu cytrusów, cebuli, czosnku, awokado, surowego bobu ani słodyczy. Ziarna słonecznika i orzechy włoskie ogranicz do kilku sztuk tygodniowo. Jeśli chomik nagle przestaje jeść, chudnie albo ma problem z zębami, nie czekaj — to często pierwszy objaw choroby. Dobrze dobrana porcja to taka, po której zwierzę ma apetyt, utrzymuje wagę i aktywnie korzysta z kołowrotka.
Czwarta rzecz to temperatura i przeciągi. Świnka czuje się dobrze w 18–24°C. Nie stawiaj klatki przy kaloryferze, w przeciągu od drzwi ani w kuchni, gdzie unoszą się opary z patelni. Piąta — obserwuj jedzenie, picie i stolec. Jeśli świnka przestaje jeść na kilka godzin, chudnie albo ma biegunkę, nie czekaj: to wymaga wizyty u lekarza weterynarii. Zdrowa świnka je prawie bez przerwy, a jej zęby rosną przez całe życie, więc brak siana oznacza problemy z zębami już po kilku tygodniach.
Typowe błędy wynikają z nadmiaru troski. Pierwszy to dosypywanie jedzenia, gdy miska nie jest pusta — chomik przestaje jeść normalnie, a stare ziarna zalegają. Drugi to karmienie wyłącznie przysmakami, na przykład orzechami i słonecznikiem, co prowadzi do otyłości i problemów z wątrobą. Trzeci to podawanie owoców i warzyw prosto z lodówki — zimne jedzenie powoduje biegunki. Czwarty: brak dostępu do czystej wody w poidle, zwłaszcza gdy dieta opiera się na suchych ziarnach.
Chomik to zwierzę, które w naturze spędza większość czasu na poszukiwaniu jedzenia. W klatce ma jedzenie podane pod nos, dlatego łatwo o przekarmienie. Zapotrzebowanie zależy od gatunku, wieku i aktywności. Dla chomika dżungarskiego, najczęściej trzymanego w domach, podstawowa racja to około 10–15 gramów mieszanki ziaren i granulatu na dobę. Chomik syryjski, dwa razy większy, potrzebuje około 20–25 gramów. To punkt wyjścia, który trzeba obserwować, a nie trzymać się go sztywno.
Typowe błędy to sprzątanie w małym, zamkniętym pomieszczeniu bez otwartego okna, używanie tej samej gąbki do klatki i kuchni oraz zaniedbywanie mycia rąk po zmianie wody. Kolejny częsty błąd to przenoszenie chomika do innego pomieszczenia bez zabezpieczenia podłogi i mebli — zwierzę może uciec albo zostawić odchody w miejscach, których nie zdezynfekujesz. Zawsze przygotuj tymczasowy pojemnik z pokrywą i ściółką, zanim rozpoczniesz sprzątanie. Nie zostawiaj chomika w klatce podczas mycia jej elementów.
Jak sprawdzić, czy chomik je właściwie Najprostszy test to miska następnego dnia. Jeśli po 24 godzinach zostaje większość jedzenia, podajesz za dużo. Jeśli miska jest pusta, a chomik wygląda na głodnego, zwiększ porcję o kilka gramów. Drugi wskaźnik to zapasy w norze. Chomiki magazynują jedzenie instynktownie, ale nadmiar psujących się warzyw w kryjówce to prosta droga do pleśni i chorób. Sprawdzaj kryjówki raz w tygodniu i usuwaj resztki. Waga też mówi wiele: dorosły dżungarski waży 40–60 gramów, syryjski 100–150 gramów. Nagły spadek lub wzrost o kilka gramów w ciągu tygodnia to sygnał do zmiany karmienia lub wizyty u weterynarza.
Nie chodzi tylko o ilość, ale o to, co zostaje w misce. Podstawę stanowi gotowa mieszanka dla chomików: proso, owies, pszenica, słonecznik, orzechy w niewielkiej ilości. Do tego codziennie kilka gramów świeżych warzyw — marchew, ogórek, brokuł, natka pietruszki. Białko pochodzenia zwierzęcego podawaj dwa, trzy razy w tygodniu: pół centymetra ugotowanego jajka, mały kawałek chudego mięsa lub larwa mącznika. Owoce traktuj jak dodatek, nie codzienny element diety.
Dlaczego mała klatka to najczęstszy błąd Podłoga o powierzchni 40 na 25 cm to za mało. Chomik dżungarski potrzebuje co najmniej 4000 cm² podstawy, a im więcej, tym lepiej. Ważniejsza od wysokości jest powierzchnia do biegania i kopania. Klatka z piętrami i rurkami nie zastąpi podłogi, po której zwierzę może się swobodnie poruszać w poziomie. Jeśli nie ma miejsca na dużą klatkę, lepszym rozwiązaniem jest zbiornik lub terrarium z pokrywą z siatki. Pręty w typowych klatkach są często za szeroko rozstawione i chomik potrafi się między nimi zaklinować.
Świnka morska nie jest zwierzęciem, które można włożyć do klatki po chomiku i dokarmiać resztkami. To zwierzę stadne, aktywne głównie o świcie i zmierzchu, które w niewłaściwych warunkach choruje szybko i po cichu. Zanim ją kupisz, przygotuj miejsce: klatkę o powierzchni co najmniej 0,7–1 m² na jedną świnkę, a przy dwóch — około 1,5 m². Klatka z kratkami na całej wysokości to zły wybór, bo świnki nie lubią być podnoszone i często się wtedy wyrywają. Lepiej sprawdza się wybieg z otwartym dachem albo klatka z wysokim podestem.
Podłoże to pierwszy częsty błąd. Trociny z drzew iglastych drażnią drogi oddechowe i mogą uczulać. Bezpieczniejsze są pelety drewniane, konopie albo mata z polaru, którą pierzesz co kilka dni. Klatkę sprzątaj codziennie z resztek jedzenia i raz w tygodniu wymieniaj podłoże w całości. Świnka nie może stać w mokrym kącie, bo od tego zaczyna się zapalenie skóry i problemy z pęcherzem.
For more info regarding mieszkanie w Bloku visit the webpage.